Eén code per plant, in elke taal dezelfde
Een buxusmot heeft in vier landen vier namen. EPPO geeft dat insect één code van vijf letters, en FairGrow hangt je gewassen, je plagen en je toelatingen daaraan op. Zo stel je overal dezelfde vraag en krijg je het antwoord dat bij jouw land hoort.
Een naam is geen sleutel
Buxusmot, pyrale du buis, Buchsbaumzünsler, box tree moth. Vier namen, één insect. Zolang je met namen rekent, moet je voor elke taal en elke schrijfwijze een lijst bijhouden, en dan nog gaat het mis bij de soorten die in het dagelijks spraakgebruik door elkaar lopen. EPPO geeft elk organisme één code van vijf letters, en die verandert niet als je van taal of van land wisselt.
Dezelfde vraag, overal
FairGrow hangt je gewassen, je plagen en je toelatingen allemaal aan de EPPO-code. Daardoor stel je in Vlaanderen dezelfde vraag als in Noord-Holland, en krijg je het antwoord dat in jouw land geldt zonder dat je iets anders hoeft in te typen.
Je eigen lagen gaan voor
FairGrow kent 1.115 geverifieerde gewassen en 2.659 codes die uit de nationale toelatingen komen. Het zoeken begint daar, dus de meeste vragen kosten helemaal geen verzoek aan EPPO. Pas als onze eigen lagen het niet weten gaat de vraag naar buiten.
De cache is verplicht, niet optioneel
Elke vraag gaat eerst langs onze eigen kopie. Een taxon bewaren we dertig dagen, relaties en regelgeving zeven. EPPO-gegevens veranderen langzaam, dus dat kost je niets aan versheid en het scheelt hun servers een hoop verkeer.
Een storing is geen bewijs
Loopt een verzoek stuk, dan tonen we bewust de verouderde kopie met een vlag erbij. Een netwerkfout betekent niet dat een organisme niet bestaat, en een leeg scherm wordt gelezen als “niets gevonden”. Dat verschil is te belangrijk om weg te poetsen.
Twee wegen naar dezelfde database
Is er een API-sleutel, dan gebruiken we de Global Database API. Is die er niet, of valt hij om, dan schakelen we terug naar de publieke database die dezelfde inhoud levert. Je merkt er niets van behalve dat het blijft werken.
De brug naar het toelatingsregister
Bij een gewas zie je niet alleen wat EPPO als plaag noemt, maar ook waartegen er in jouw land een toegelaten middel bestaat. Die vraag loopt over hetzelfde toepassingsblok, want los toetsen op gewas en op aantaster levert een antwoord op dat nergens op slaat.
Elke weergave noemt de bron
De gegevens komen van de EPPO Global Database en worden gebruikt onder de Open Data Licence. Waar ze op je scherm staan, staat de bron erbij met een link. Dat is geen sier, dat is de voorwaarde waaronder open data open blijft.
Drie vragen die je echt stelt
Wat is dit eigenlijk
Typ een naam in je eigen taal en je krijgt de code, de voorkeursnaam en de synoniemen die EPPO kent. Handig als je een organisme op een etiket of in een waarschuwing tegenkomt en wilt weten of het hetzelfde is als wat jij in je kas hebt zien lopen.
Wat tast wat aan
Vanuit een gewas zie je welke organismen EPPO eraan koppelt, en vanuit een organisme welke gewassen het aantast. Dat is de lijst waarmee je een waarneming kunt plaatsen voordat je iets besluit.
Hoe kijkt de wetgever ernaar
De categorisering laat zien of een organisme ergens op een quarantainelijst of waarschuwingslijst staat. Dat verandert niets aan wat je mag doen, maar het verklaart wel waarom sommige meldingen zwaarder wegen dan andere.
Een kwart van de eerste lijst bleek geraden
Toen de gewaslaag werd gebouwd, stond er al een lijst van 67 codes klaar. Bij de controle bleken er zeven niet te bestaan in EPPO, en vijf wezen een heel ander gewas aan. De bekendste blunder: NAASS stond in die lijst voor narcis, maar het is de code voor waterkers.
- Sindsdien komt er geen code in de tabel zonder dat hij is opgezocht bij de Global Database
- De voorkeursnaam daar moet overeenkomen met de wetenschappelijke naam die de aanleverende partij erbij zet
- Codes die niet sluitend te koppelen zijn krijgen een waarschuwing en geen stilzwijgende gok
EPPO, de plantenbeschermingsorganisatie voor Europa en het Middellandse Zeegebied
EPPO is de intergouvernementele organisatie die sinds 1951 afspraken maakt over plantgezondheid in Europa en het Middellandse Zeegebied. De Global Database is hun openbare naslagwerk: taxonomie, verspreiding, waardplanten, en welke organismen waar onder toezicht staan. Het is de plek waar de rest van de sector zijn codes vandaan haalt, en daarom ook de onze.
Wij gebruiken de database onder de Open Data Licence. Dat betekent dat we de bron noemen waar we de gegevens tonen, en dat we ons verkeer beperken tot wat we echt nodig hebben. Onze cache is er niet alleen voor onze eigen snelheid; hij zorgt er vooral voor dat een groeiend aantal telers nooit tot last is van een publieke voorziening.
Lees verder op gd.eppo.int en bij EPPO zelf.
Bronvermelding: EPPO Global Database, gebruikt onder de Open Data Licence. Staat onder elke weergave die er gebruik van maakt.
Wat telers ons vragen
Moet ik die codes uit mijn hoofd kennen?
Nee. Je typt gewoon de naam die jij gebruikt, in je eigen taal. De code is het spoor waarlangs FairGrow rekent, niet iets wat jij hoeft te onthouden. Je ziet hem wel staan, zodat je hem kunt overnemen als een instantie of een leverancier erom vraagt.
Wat als mijn gewas geen EPPO-code heeft?
Dat komt voor, vooral in de sierteelt en bij onbeteelde terreinen. Je ziet dat dan als waarschuwing en niet als afkeuring. Laat het ons weten, dan kijken we of er alsnog een sluitende koppeling te maken is.
Waarom staat mijn hortensia onder vier verschillende ingangen?
Omdat een nationale toelating niet op EPPO-codes is geschreven maar op gewasgroepen. Het Ctgb hangt aan de ingang “Overige potplanten” zeventig codes tegelijk, en omgekeerd zit hortensia in “Hortensia”, “Overige potplanten”, “Overige snijbloemen” en “Overige klimplanten”. Die koppeling is veel op veel en per land anders, dus staat hij bij ons in een expliciete tabel met een versie, niet in slimme logica die je later niet meer kunt navertellen.
Hoe vers zijn de gegevens?
Een taxon bewaren we dertig dagen, relaties en regelgeving zeven. EPPO-gegevens verschuiven traag, dus dat merk je in de praktijk niet. Zie je een vlag dat een antwoord verouderd is, dan betekent dat dat EPPO op dat moment niet bereikbaar was en wij je liever de vorige waarheid tonen dan een leeg scherm.
Kost dit extra?
Nee. Het opzoeken van gewassen en plagen zit in je abonnement. Wat je erbij kunt zetten is de middelencheck, die de stap maakt van “wat is dit” naar “mag ik hier iets tegen inzetten”.
Zie het op je eigen gewas
Zet je perceel in FairGrow en je gewassen krijgen meteen hun code. Daarmee staat de deur open naar de plagenlijst, het middelenregister en de teeltregistratie, zonder dat je ergens een tweede lijst hoeft bij te houden.
Maak je vrijblijvende account → Naar gewasbescherming →